Technika zabiegowa


Jedyną, skuteczną metodą leczenia stulejki jest prosty zabieg operacyjny wykonywany w warunkach ambulatoryjnych w znieczuleniu miejscowym.
Istnieją praktycznie dwie główne techniki zabiegowe (z licznymi modyfikacjami), a mianowicie plastyka napletka oraz obrzezanie. Plastyka napletka polega na wykonaniu kilku podłużnych nacięć blaszek napletka z następowym ich poprzecznym zeszyciem. Zabieg taki nie do końca daje 100 % gwarancję powodzenia, z uwagi na trudność przewidzenia procesu gojenia-powstające po zabiegu blizny mogą być skutkiem nawrotu schorzenia. Aktualnie uważa się , że najskuteczniejszą, radykalną metodą leczenia stulejki jest obrzezanie.

W zależności od tego, ile napletka jest usuwane i od tego, czy usuwa się bardziej wewnętrzną czy zewnętrzną jego blaszkę, amerykańscy urolodzy wyróżnili cztery podstawowe rodzaje obrzezania, określane kombinacją dwóch słów - high albo low oraz tight albo loose:
A. Jeśli usunie się więcej zewnętrznej blaszki napletka niż wewnętrznej, mamy do czynienia z obrzezaniem typu high.
B. Jeśli usunie się więcej wewnętrznej blaszki napletka niż zewnętrznej, mamy do czynienia z obrzezaniem typu low.
C. Jeśli usunie się dużą część napletka, mamy do czynienia z obrzezaniem typu tight (potocznie określane obrzezaniem całkowitym).
D. Jeśli usunie się niewielką część napletka, mamy do czynienia z obrzezaniem typu loose (potocznie określane obrzezaniem częściowym).


Jest to z grubsza podział teoretyczny, oczywiście wybór ostatecznej metody pozastawia się operatorowi po stwierdzeniu stanu klinicznego u pacjenta. Ostateczne postępowanie zawsze jednak ustalane jest z pacjentem przed zabiegiem.